ترجمه : آيا نديدى آن كسى كه به آن سلطنتى عطا شده بود در مقام محاجه در گفتگو با ابراهيم برآمد وقتى كه ابراهيم گفت پروردگار من كسى است كه زنده مىكند و ميميراند گفت من زنده ميكنم و ميميرانم ابراهيم گفت خدا خورشيد را از مشرق طلوع ميدهد ( اگر تو راست مىگويى ) خورشيد را از مغرب در آور آن كافر از جواب عاجز و مبهوت ماند و خدا هدايت نميكند قوم ستمكاران را ؛ يا بمانند كسى كه بدهكده‌اى عبور نمود كه خراب و ويران شده بود با خود گفت چگونه خدا زنده مىكند اينها را بعد از مردنشان پس بخواست خدا آن شخص مرد و پس از صد سال وى را زنده گردانيديم و به او گفت چند مدت خواب رفتى گفت يك روز يا بعضى از روز گفت بلكه صد سال مردى نگاه كن بطعام و مشروب خود ببين چگونه فاسد نگشته و نظر كن بخر خود ( كه اجزاء آن پوسيده و از هم متفرق گشته بود ) و هر آينه تو را آية و نشانه قرار ميدهيم براى مردم ( تا معتقد بمعاد گردند ) و نظر كن به استخوان خر خود و ببين چگونه در هم پيوند ميكنيم پس از آن بر آن گوشت ميپوشانيم پس از آنكه براى ( عزيز حقيقت معاد ) ثابت و واضح گرديد گفت دانستم كه خداوند بر هر چيزى توانا است . وقتى ابراهيم گفت پروردگار من به من بنما چگونه مرده‌ها را زنده ميگردانى خداى تعالى به او گفت آيا ايمان بمعاد ندارى ابراهيم گفت آرى ايمان دارم لكن غرضم اين است كه قلبم مطمئن گردد خطاب از مصدر عزت رسيد چهار كبوتر بگير و گوشت آنها را مخلوط بهم گردان و هر جزئى از آن را بر سر كوهى بنه پس هر يك از آن كبوترها را باسم بخوان تا بسوى تو بشتاب پرواز نمايند و بدان كه خداوند بر هر چيز غالب و درستكار است ؛ مثل كسانى كه مالهاى خود را در راه خدا انفاق مينمايند مثل دانه‌اى ماند كه يك دانه هفت خوشه برويد و در هر خوشه‌اى صد دانه باشد و خدا بر هر كس بخواهد باز زياد مىكند و خداوند به همه چيز احاطه دارد و دانا به آن است ؛ كسانى كه مالهاى خود را در راه خدا انفاق مينمايند پس از آن منتى بر آن بخشش خود بفقيران نميگذارند و نيز اذيتى به آنها نميكنند اجر آنها نزد پروردگار آنهاست و هيچ ترسى و خوفى براى آنان نيست و محزون نميباشند ، گفتار نيك و طلب مغفرت نمودن براى